విధి వ్రాశిన వ్రాతలు మార్చి
మలి వ్రాతలు వ్రాయలేరెవరూ!
చిన్ని చెల్లి కన్నెపిల్లగా మారి
కాళ్ళపారాణి ఆరకముందే
కట్టుకొన్న భర్తతో కలిసి
ఎర్రని బుగ్గలతో,వాలేకన్నులతో
చెప్పినవారికేచెప్పి మరిమరీచెప్పి
ఏడుకొండల వాడిని చూడబోతే
పాడుకారు బండ గుద్ది
మాంసపు ముద్దగామారె!
విధివ్రాశిన వ్రాతలు మార్చి
మలివ్రాతలు వ్రాయలేరెవరూ!
కలలు కంటూ ఇలను విడిచి
అన్నకు చేసిన బాసలు మరచి
నన్ను దిగ్భ్రాంతుడిని చేసి
వెళ్ళిపోయింది చెల్లి మాయచేసి
మరలి రాని లోకాలకు
నన్నొంటరిని చేసి!
విధివ్రాశిన వ్రాతలు మార్చి
మలివ్రాతలు వ్రాయలేరెవరూ!
జీవితం లో కష్ట సుఖాల బరువు తెలుసు. ప్రేమానురాగాల మాధుర్యం తెలుసు. స్నేహ వీచికల పులకింతలు అనుభవైకవేద్యం. ఇక తెలుసుకోవలసింది ఒక్కటే! నా బ్లాగుమిత్రుల మనసు. జయచంద్ర
అనుబంధాలు లేబుల్తో ఉన్న పోస్ట్లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్లు చూపించు
అనుబంధాలు లేబుల్తో ఉన్న పోస్ట్లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్లు చూపించు
25, జనవరి 2010, సోమవారం
28, ఏప్రిల్ 2009, మంగళవారం
వీడుకోలు

నేస్తమా నిన్నొదిలి వెళ్ళిపోతున్నాను
నీవెంత వేచినా మరలి రాలేను!
నామనసు గదులలో నీవె వున్నావు
జ్ఞాపకాల పొరలలో మిగిలిపొతావు
వీడుకోలు చెప్పను మనసు రాకున్నాది
కన్నీటితెర వెనుక నీ రూపు నిలిచింది!
కానీ,
నేస్తమా నిన్నొదిలి వెళ్ళిపోతున్నాను
నీవెంతవేచినా మరలిరాలేను!
గతమంత కొండగా నాముందునిలిచింది
ఒక్కొక్క జ్ఞాపకం నా గుండె పిండింధి
నాకాళ్ళబంధమై అడుగేయనీనంది!
అయినా,
నేస్తమానిన్నొదిలి వెళ్ళిపోతున్నాను
నీవెంతవేచినా మరలి రాలేను!
14, మార్చి 2009, శనివారం
అమ్మ
నిన్ను పెంచి పెద్దచేసి,
అన్నాన్ని గోరుముద్దలుగా చేసి,
నువ్వొద్దంటున్నా ముద్దుచెసి
నీచేత తినిపించిందీ అమ్మ!
అడుగులు పడక నువ్వుతడ పడుతుంటే
చేయిపట్టి నిన్ను నడిపించి
అడుగడుగుకూ పండుగచేసిందీ అమ్మ!
తన రక్తాన్ని పాలుగా మార్చి
నువ్వానందంగా త్రాగుతుంటే
పరవశంతో పొంగిపోతూ ,
అనారోగ్యంతో క్రుంగిపోతూ,
నిన్నింతటివాడిని చేసిందీ అమ్మ!
తన సంతోషాన్ని మూటలుగట్టి
నగలను తాకట్టుపెట్టి
నీచదువుకు పెట్టుబడి పెట్టి
నిన్ను చదివించిందీ అమ్మ!
తోడు పోయి ,నీడలేక
నీదేశంలో ఇమడలేక
మాటలతో పొడుస్తున్న
కోడలుతో ఉండలెక
ఒంటరిగానే ఉంటోందీ అమ్మ!
నువ్వు వస్తావని,పలకరిస్తావని ,
కాకుంటే ఫోనైనా చేస్తావని ,
మోగని ఫోనుప్రక్కన ,
ఇంకా ఆగని గుండెలలో
ఆశలు నింపుకొంటూ ,
కన్నీటి తెరల మధ్య
నీ కోసం వాకిలి కేసి చూస్తూ
కూర్చుని ఉన్నది ఈ అమ్మ!
అన్నాన్ని గోరుముద్దలుగా చేసి,
నువ్వొద్దంటున్నా ముద్దుచెసి
నీచేత తినిపించిందీ అమ్మ!
అడుగులు పడక నువ్వుతడ పడుతుంటే
చేయిపట్టి నిన్ను నడిపించి
అడుగడుగుకూ పండుగచేసిందీ అమ్మ!
తన రక్తాన్ని పాలుగా మార్చి
నువ్వానందంగా త్రాగుతుంటే
పరవశంతో పొంగిపోతూ ,
అనారోగ్యంతో క్రుంగిపోతూ,
నిన్నింతటివాడిని చేసిందీ అమ్మ!
తన సంతోషాన్ని మూటలుగట్టి
నగలను తాకట్టుపెట్టి
నీచదువుకు పెట్టుబడి పెట్టి
నిన్ను చదివించిందీ అమ్మ!
తోడు పోయి ,నీడలేక
నీదేశంలో ఇమడలేక
మాటలతో పొడుస్తున్న
కోడలుతో ఉండలెక
ఒంటరిగానే ఉంటోందీ అమ్మ!
నువ్వు వస్తావని,పలకరిస్తావని ,
కాకుంటే ఫోనైనా చేస్తావని ,
మోగని ఫోనుప్రక్కన ,
ఇంకా ఆగని గుండెలలో
ఆశలు నింపుకొంటూ ,
కన్నీటి తెరల మధ్య
నీ కోసం వాకిలి కేసి చూస్తూ
కూర్చుని ఉన్నది ఈ అమ్మ!
9, మార్చి 2009, సోమవారం
నీ వన్నది నిజమైనది
చెలీ ,నీవన్నది నిజమైనది !
గుండెల నిండా ప్రేమను నింపుకొని
నిండుగా కల్సి వుండే నెచ్చెలులు
కాల గర్భంలో కలిసిపోతారని
జ్ఞాపకాల పొరలలో మిగిలి పోతారని
ఆనాడు నీవన్నది
ఈనాడు నిజమైనది!
చెలీ ,నీవన్నది నిజమైనది!
రక్త సంబంధాలు,మైత్రీబంధాలు
వ్యర్ధ పదాలని ,విలువ లేనివని
అర్ధ న్యాయానికి అవి కట్టు బడేవని
ఏనాడో నీవన్నది
చెలీ! ఈనాడు నిజమైనది !
అన్నదమ్ములు,తండ్రీకొడుకులు
అక్కా చెల్లెళ్ళు ,తల్లీకూతుళ్ళు
విడ దీయలేని బంధాలని
విలువకట్టలేని సంబంధాలని
ఆవేశంతో అంచనాలు వేస్తున్న నన్ను
చిరునవ్వుతో వారించి ,
కాటుక కన్నులను కదిలించి,
నా చెంపలపై నిమిరి,
జుట్టుపై తడిమి,
నింపాదిగా నీవన్నది
చెలీ,ఈనాడు నిజమైనది !
వ్రుదాప్యంలో ,వ్యక్తి సంబంధాలను
మనుమలు,మనుమరాళ్ళకు
మంచిగా బోధిస్తున్న నన్నుచూసి
కోపంతో విసుక్కోంటూ
ఆవేశంతో ఊగిపోతూ
కన్నకొడుకు కాలుతో తన్నినప్పుడు
పగిలిన అద్దాల పెంకులతో బాటు
విరిగిన హృదయపు శిధిలాలను
కన్నీటితో వొంగి ఏరుకొంటున్న
నావైపు ఎగతాళిగా చూడకు చెలీ
నిజమే! ఆనాడు నీవన్నది
ఈనాడు నిజమైనది!
సాయం సంధ్యా వెలుగులలో
నీ జ్ఞాపకాల పలుకులను, పిచ్చివాడిలా
తోటలో తిరిగి ఏరుకొంటున్న నాకు
జ్ఞప్తికోస్తున్నాయి నీవాడిన పలుకులు
నా జీవిత సంధ్యా కాలంలో
నేను వొంటరి నౌతానని
తోడు ఎవ్వరూ వుండరని ,నీవన్నది,
చెలీ,ఈనాడు నిజమైనది!
మరణ శయ్యపై నీవున్నప్పుడు
మృత్యువు కౌగిలిలో వొదిగి పోతూ
నా చెవిలో చెప్పిన వేద మంత్రం
ఈ మనుగడలన్ని అశాశ్వత మని
ముందూ వెనుకలు తప్పవని
నీవన్నది నిజమే చెలీ!
ఈనాడు మరణ శయ్యపై
మృత్యువు నాకై పొంచియుండగా
చూపు పోయిన నాకు ధిక్సూచివినీవై
నాప్రక్కన ఎవరున్నారో చెప్పాలని
తహతహ లాడే నీ హృదయ ఘోషను
వినడానికి ,ఇదిగో వస్తున్నా
చెలీ,నీవెనుకేవస్తున్నా ............!!
గుండెల నిండా ప్రేమను నింపుకొని
నిండుగా కల్సి వుండే నెచ్చెలులు
కాల గర్భంలో కలిసిపోతారని
జ్ఞాపకాల పొరలలో మిగిలి పోతారని
ఆనాడు నీవన్నది
ఈనాడు నిజమైనది!
చెలీ ,నీవన్నది నిజమైనది!
రక్త సంబంధాలు,మైత్రీబంధాలు
వ్యర్ధ పదాలని ,విలువ లేనివని
అర్ధ న్యాయానికి అవి కట్టు బడేవని
ఏనాడో నీవన్నది
చెలీ! ఈనాడు నిజమైనది !
అన్నదమ్ములు,తండ్రీకొడుకులు
అక్కా చెల్లెళ్ళు ,తల్లీకూతుళ్ళు
విడ దీయలేని బంధాలని
విలువకట్టలేని సంబంధాలని
ఆవేశంతో అంచనాలు వేస్తున్న నన్ను
చిరునవ్వుతో వారించి ,
కాటుక కన్నులను కదిలించి,
నా చెంపలపై నిమిరి,
జుట్టుపై తడిమి,
నింపాదిగా నీవన్నది
చెలీ,ఈనాడు నిజమైనది !
వ్రుదాప్యంలో ,వ్యక్తి సంబంధాలను
మనుమలు,మనుమరాళ్ళకు
మంచిగా బోధిస్తున్న నన్నుచూసి
కోపంతో విసుక్కోంటూ
ఆవేశంతో ఊగిపోతూ
కన్నకొడుకు కాలుతో తన్నినప్పుడు
పగిలిన అద్దాల పెంకులతో బాటు
విరిగిన హృదయపు శిధిలాలను
కన్నీటితో వొంగి ఏరుకొంటున్న
నావైపు ఎగతాళిగా చూడకు చెలీ
నిజమే! ఆనాడు నీవన్నది
ఈనాడు నిజమైనది!
సాయం సంధ్యా వెలుగులలో
నీ జ్ఞాపకాల పలుకులను, పిచ్చివాడిలా
తోటలో తిరిగి ఏరుకొంటున్న నాకు
జ్ఞప్తికోస్తున్నాయి నీవాడిన పలుకులు
నా జీవిత సంధ్యా కాలంలో
నేను వొంటరి నౌతానని
తోడు ఎవ్వరూ వుండరని ,నీవన్నది,
చెలీ,ఈనాడు నిజమైనది!
మరణ శయ్యపై నీవున్నప్పుడు
మృత్యువు కౌగిలిలో వొదిగి పోతూ
నా చెవిలో చెప్పిన వేద మంత్రం
ఈ మనుగడలన్ని అశాశ్వత మని
ముందూ వెనుకలు తప్పవని
నీవన్నది నిజమే చెలీ!
ఈనాడు మరణ శయ్యపై
మృత్యువు నాకై పొంచియుండగా
చూపు పోయిన నాకు ధిక్సూచివినీవై
నాప్రక్కన ఎవరున్నారో చెప్పాలని
తహతహ లాడే నీ హృదయ ఘోషను
వినడానికి ,ఇదిగో వస్తున్నా
చెలీ,నీవెనుకేవస్తున్నా ............!!
20, ఫిబ్రవరి 2009, శుక్రవారం
స్వా గతం
నీ చిరు నవ్వుల మల్లెలను
వాకిలిలో పరిచి ,ముంగిలిలో
నీ రుధిరము తో ముగ్గులు వేసి
నడిచే దారులలో
గులాబి రేకులు పరచి
నాకు నీవిచ్చిన స్వాగతం
మరపు రానిది,మదురమైనది!!
ధవళ వస్త్రధారిణి వై
నీ ఆశ్రమ వాకిలిలో నిలిచి
చేతులను జోడించి
పెదవులు కదిలించి
నీవు చెప్పిన 'స్వాగతం'
మరపు రానిది,మధురమైనది!!
వెన్నెల వెలుగులలో తడిసి
లోనికి అడుగిడిన నాకు
నీ చూపుల వెలుగులను
నాకోసం వెచ్చించి
లోకమంతా చీకటి చేసి
నీవు నాకిచ్చిన స్వాగతం
మరపు రానిది,మధుర మైనది!!
అర్ఘ్య పాద్యాన్ని నాకంధించి
అలవోకగా నా వైపు చూస్తూ
నీవు వెదజల్లిన చిరు నవ్వుల జల్లులు
మరపు రానివి,మధురమైనవి!!
అర్క పక్వ ఫలాలను ఒక టొకటిగా
నీ చూపులతో కడిగి,చే తులతో విరిచి
నా కంది స్తున్న ప్పుడు ,
నీ కన్నులలో మెదలిన భక్తి భావం
మరపు రానిది,మధురమైనది!!
ఒంగి నా పాదాలను తాకి
ముకుళిత హస్తా లతో ఒదిగి నిల్చుని,
గురు భక్తిని కన్నులలో కురిపిస్తూ,
ఆశ్రమ ప్రాంగణం దాటే వరకు
నా వెనుకే వచ్చి ,నీ విచ్చిన వీడుకోలు ,
మరపు రానిది,మధురమైనది!!!!!
వాకిలిలో పరిచి ,ముంగిలిలో
నీ రుధిరము తో ముగ్గులు వేసి
నడిచే దారులలో
గులాబి రేకులు పరచి
నాకు నీవిచ్చిన స్వాగతం
మరపు రానిది,మదురమైనది!!
ధవళ వస్త్రధారిణి వై
నీ ఆశ్రమ వాకిలిలో నిలిచి
చేతులను జోడించి
పెదవులు కదిలించి
నీవు చెప్పిన 'స్వాగతం'
మరపు రానిది,మధురమైనది!!
వెన్నెల వెలుగులలో తడిసి
లోనికి అడుగిడిన నాకు
నీ చూపుల వెలుగులను
నాకోసం వెచ్చించి
లోకమంతా చీకటి చేసి
నీవు నాకిచ్చిన స్వాగతం
మరపు రానిది,మధుర మైనది!!
అర్ఘ్య పాద్యాన్ని నాకంధించి
అలవోకగా నా వైపు చూస్తూ
నీవు వెదజల్లిన చిరు నవ్వుల జల్లులు
మరపు రానివి,మధురమైనవి!!
అర్క పక్వ ఫలాలను ఒక టొకటిగా
నీ చూపులతో కడిగి,చే తులతో విరిచి
నా కంది స్తున్న ప్పుడు ,
నీ కన్నులలో మెదలిన భక్తి భావం
మరపు రానిది,మధురమైనది!!
ఒంగి నా పాదాలను తాకి
ముకుళిత హస్తా లతో ఒదిగి నిల్చుని,
గురు భక్తిని కన్నులలో కురిపిస్తూ,
ఆశ్రమ ప్రాంగణం దాటే వరకు
నా వెనుకే వచ్చి ,నీ విచ్చిన వీడుకోలు ,
మరపు రానిది,మధురమైనది!!!!!
దీనికి సబ్స్క్రయిబ్ చేయి:
పోస్ట్లు (Atom)
నా కవితలు
- నీవన్నది,నిజమైనది
- నీ వున్నావని
నా బ్లాగు లిస్ట్
నా గురించి
- jayachandra
- CHENNAI, TAMILNADU, India
- జీవితంలో కష్టసుఖాల బరువు తెలుసు. ప్రేమానురాగాల మాధుర్యం తెలుసు. స్నేహవీచికలపులకింతలు అనుభవైకవేద్యం ఇక తెలియవలసిందెల్లా ఒకటే నా బ్లాగు మిత్రుల మనసు!
