15, నవంబర్ 2009, ఆదివారం

పాములు పగ పడతాయా?






పాములు పగ పడతాయా?

ఆంధ్ర జ్యొతిలొ ఒక వార్త చదివి ఆశ్చర్య పోయాను.ఒకేవ్యక్తిని పాము ఒక సంవత్సర కాలంలో ఆరు సార్లు కాటేయటం .పాములు పగపట్టవంటున్న శాస్త్రజ్నులు దీనికేం చెబుతారు.
ఒక కుక్క, వాసన గుర్తు పెట్టుకొని నేరస్తుడిని పట్టుకొనంగా లేనిది పాము అలాగే చేయలేదా? నాకు తెలిసి పాము మనిషి వాసన గుర్తు పెట్టుకోగలదు.పన్నెండు సవత్సరాలు ఆ వాసన దానికి గుర్తుంటుంది. ఆ మనిషి ఎక్కడకు వెళ్ళినా వెంబడించి కాటేయ గలదు.పా ములు పగపట్టటం నూటికి నూరుపాళ్ళూ నిజం.

30, అక్టోబర్ 2009, శుక్రవారం


19, ఆగస్టు 2009, బుధవారం

ఉక్కు పాదం

అమెరికాలో అతివాదం ,
అప్పుడెప్పుడో తలఎత్తింది !
ఉక్కుపాదంతో ఉగ్రవాదాన్ని,
అణిచివేసే ప్రయత్నంలో,
మొహమా టాలు లేవు వారికి,!
షారుక్ ఖానో అబ్దుల్ కలామో
ఎవరైనా ఒకటే మరి!
మొహమాటం తో మెలికలు తిరుగుతూ,
అందరినీ లోనికి వదులుతూ,
ఉగ్రవాదంతో ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్నాం,!
కాలసర్పాన్ని మెడలో వేసుకొని
అక్కడి కఠిన నియమాలు చూసి
గుండెలు బాదుకొంటున్నాం!
కఠినంగా ఉండడం చేతగాక
మీరూ మాలాగే కమ్మని శపిస్తున్నాం!

8, ఆగస్టు 2009, శనివారం

ఉనికి





చెలీ,
నీ చిరునవ్వులు చూసేవరకూ తెలియనే లేదు
వెన్నెలలొ సిరిమల్లెలు వికసిస్తాయని!
నీకన్నుల కదలికను చూసేవరకూ తెలియనేలేదు,
గండు తుమ్మెదలు ఊయలలూగుతాయని!
నీ పెదవుల అరుణిమను గాంచేవరకూ ఎరుకేలేదు ,
కుంకుమ పూరేకులు వెన్నెలను బంధించగలవని!
నీనెన్నడుము ఒంపులను చూసేవరకూ సమఝే లేదు,
గోదవరికి కూడా మెలికలుంటాయని!
నిన్ను చూసేవరకూ నాకు తెలియనేలేదు,
నా బొందెలో ప్రాణముందని,
అందులోఒక గుండె కొట్టుకొంటూందని!.

2, ఆగస్టు 2009, ఆదివారం

పిచ్చి గీతలు




బెడ్డు మీద పడుకొని ఉన్నాడు వాసు.ఇంతకు ముందే డాక్టరు వాసుకు మత్తు ఇంజక్షను ఇచ్చాడు.వాసును చూస్తూంటే నా కళ్లలో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి.ఇదంతా నాదురదృష్టం కాకపోతేఇంకేమిటి?పదమూడేళ్లు నిండని వాసు కు మతిస్తిమితం తప్పటమేమిటి?
అరఘంట క్రిందట వాసు పరిస్తితి చూసి నా గుండె చెరువై పోయింది.ఎంతమంది పట్టుకొన్నా నిలవటం లేదు. చేతులతో తల బాదు కొంటాడు.జుట్టు పీక్కుంటాడు.పెద్దగా కేకలు పెడతాడు.నిలువు గుడ్లు పడి పోయాయి. కొంతశేపు నవ్వు.అంతలోనే ఏడుపు.కన్న కొడుకును ఇలా చూడటం కంటే నరకం ఏతండ్రికైనా ఇంకేముంటుంది?
నిద్రలో ఎంత ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు వాసు!ఎంత తెలివైనవాడు ఎలాగై పోయాడు.వాసునెంతప్రేమగా చూసుకొన్నాము మేము?అన్ని పరీక్షల్లోను ఫస్టున వచ్చేవాడు.నేను ఉద్యోగరీత్యా ఎక్కువగా క్యాంపుల్లో తిరుగుతుంటాను.ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు వాసు జ్యోతులే నాకు ప్రపంచం.జ్యోతికి ఎనిమిదేళ్లు.సమీర కూడా ఇద్దరుపిల్లలనూ ఎంతో క్రమశిక్శ్ణతో పెంచింది.సమీర సహకారమే లేకపోతే పిల్లలు నాఆశయాలకు తగ్గట్టుగా పెరిగే వారా? అందమైన భార్య ముచ్చటైన పిల్లలుచక్కని సంసారం తలచుకొని నేనప్పుడప్పుడూ గర్విస్తుంటాను కూడా.హాయిగా బ్రతుకుతున్న మమ్ము చూసి కన్ను కుట్టిందేమో ఆ భగవంతుడికి.అందుకే వాసునిలా చేశాడు.

మరో మూడు ఘంటలవరకూ స్పృహ రాదని చెప్పాడు డాక్టర్.ఈలోగా సమీరను చూశి రావాలి.మగాడిని నాకే ఇలాగుంటే ఇక అత్యంత సుకుమారి సమీర ఈపరిస్తితులను తట్టుకో గలదా? ఆమె ధుఃఖానికి అదుపే లేదు.హాస్పిటలు నించీబయటకు నడిచి కన్పించిన ఆటోలో కూలబడ్డాను.
రాత్రంతా నిద్రలేదేమో కళ్ళు మండి పోతున్నాయి.సమీర ఫోనుకాల్తో పూణే నుండీ ఉన్నఫళంగా బయలు దేరాను.ఇక్కడకు వచ్చి వాసు పరిస్తితి చూసి నాహృదయం బ్రద్దలయ్యింది.కానీ వాసు ప్రవర్తన నాకు మూడు నెలల క్రిందటే ఆందోళన కలిగించింది.ఎప్పుడూఏదో ఆలోచిస్తూ కూర్చొనేవాడు.భోజనంకూడా సరిగా చేసేవాడు కాదు.రాత్రి చదువుకోటానికి కూర్చుని నోట్సులో ఏవేవో పిచ్చి గీతలు గీసే వాడు. నేను రెండు మూడు సార్లు కోప్పడ్డానుకూడా! నాకు తెలిసిన ఒకసైక్రియాటిస్ట్ దగ్గర వాసు విషయం చర్చించాను.అతను రెండు రోజులు వాసును జాగ్రత్తగా పరీక్శించి,కొద్దిగా మానసిక బలహీనతకు లోనయ్యాడనీ,క్రమంగా తనే కోలుకొంటాడనీ చెప్పాడు.కొన్ని జాగ్రత్తలు చెప్పి ఏవో మాత్రలు ఇచ్చాడు.వాసు పరిస్తితి ఇంత భయంకరంగా పరిణమిస్తుందని అప్పుడు తెలిసికోలేకపోయాము.
ఆటో ఇంటి ముందాగటంతో ఆలోచనల్లోంచీ బయట బడి ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టాను.ఫోనులో ఎవరితోనో మాటాడి అప్పుడేఫోను క్రిందపెడుతూంది సమీర.ఏడ్చి,ఏడ్చి ఆమె కళ్ళు ఉబ్బి ఉన్నాయి.ముఖమంతా ఎర్రగా కందిపోయి ఉంది.జుట్టు రేగి ఎన్నోరోజులుబెడ్డు మీద ఉండి ఇప్పుడేలేచిన రోగిలా నీరసంగా ఉందామె.నన్ను చూడగానే పరుగులాంటి నడకతో ఎదురువచ్చి,"ఎలా ఉన్నాడండీ వాసు?" అంది ఆందోళనగా. "మత్తు ఇంజక్షనిచ్చారు.ఇప్పుడప్పుడే లేవడు.నీవు కొంతసేపయినా విశ్రాంతి తీసుకోలేదా సమీరా?"అన్నాను ఆప్యాయంగా ఆమె జుట్టుసవరిస్తూ.నా గుండెలపై వాలి భోరున ఏడ్చింది సమీర.ఆమె కన్నీళ్ళతో నా షర్టు తడిసి పోయింది.దుఃఖాన్ని కంఠంలో ఎంత నొక్కి పట్టినా నా కళ్ళు సెలఏరులేఅయినాయి.ఆమె జుట్టు తడిసి పోతూంది నాకన్నీటి ధారలతో.ఆమె వీపు నిమురుతూండి పోయాను.అలా యెంతసేపు నిలుచుండి పోయామోతెలియదు.ఎవరిదోదగ్గు విన్పించి ఇద్దరం విడి పోయి గుమ్మం వైపు చూశాము.రాజశేఖర్ నిల్చుని ఉన్నాడు.సమీర లోపలికివెళ్ళి పోయింది.
రాజ శేఖర్ నాప్రాణ మిత్రుడు. నేను ఊర్లోఉన్నప్పుడు మేమిద్దరమూ రోజూ కలుస్తూంటాము.అతను మాకు త్వరలోనే ఫామిలీ ఫ్రెండైపోయాడు.శేఖర్ లోపలకు వచ్చి నా భుజంమీద చేయి వేసి చెప్పాడు
"ఇప్పుడు ఆసుపత్రినుంచే వస్తున్నాను.వాసు నిద్రపోతున్నాడు.డాక్టరుతోమాటాడాను.శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తామన్నారు.ధైర్యంగా ఉండడం కంటే మనం చేయగలిగిందేమీ లేదు"
నాకు శేఖర్ ఆత్మబంధువులా కనిపించాడు. "చాలా థాంక్స్ శేఖర్! మాకు చాలా సహాయంచేస్తున్నావు.సమీర చెప్పింది.ఫోను చెయ్యగానే వచ్చి,వాసూను హాస్పిటల్లో చేర్పించావని.వాసూగోళ్ళు నీ ముఖంపై
బలంగా దిగ బడ్డాయేమో.ఇంకా రక్కులు అలాగే ఉన్నాయి.వాసూ మళ్ళీ మామూలు మనిషౌతాడా!" దీనంగా అడిగాను నేను.నాకు తెల్సు.శేఖర్ దగ్గర ఆప్రశ్నకు సమాధానంలేదుకానీ నాకు ఉప శాంతిని కలిగించేఏదోఒక మాట చెప్తాడేమోనని ఆశ.
"జ్యోతి మాపిల్లల్లో కలిసిపోయింది. మీరు నిశ్చింతగా ఉండవచ్చు" అన్నాడు శేఖర్ మాట మారుస్తూ.కొంతశేపు కూర్చుని వెళ్ళిపోయాడు శేఖర్. సమీర పడగ్గదిలో ఉంది.హాస్పిటలుకు ఫోను చేశాను.
వాసు ఇంకా లేవలేదు.బహుశారాత్రికి లేవకపోవచ్చు. లేవగానే ఫోను చేస్తామని చెప్పారు.టైం చూశాను .రాత్రి పది దాటింది.నిద్ర రావటంలేదు.మనసంతా ఏదోగా ఉంది.పడక గదిలోకెళ్ళాను. సమీరకూడానిద్రపోలేదు.పైకప్పు కేసి చూస్తూంది.కన్నులనుండీ కారిననీరు చెక్కిళ్ళాపై చారలు కట్టింది.నిశ్శబ్ధంగా ఈజీచైర్ లో నడుం వాల్చి తలక్రింద రెండు చేతులూ పెట్టుకొనికళ్ళు మూసికొన్నాను.
వాసు నవ్వుతూ,గెంతుతూ హుషారుగా ఉన్న రోజులు గుర్తుకొస్తున్నాయి.
వయసుకు మించిన తెలివితేటలుండేవి వాసుకు.పుస్తకాలు చదవటమంటే ప్రాణం.మమూలుగా అతని ఈడు పిల్లలకు అర్ధంగాని పుస్తకాలు కూడా చదివి అర్ఢం చేసుకొనే వాడు.కానీ వాసు మనసు చాలా సుకుమారం.చిన్నగా కసురుకొన్నా కూడా ఎంతో బాధ పడేవాడు.అందుకే అతనిలో ఏవన్నా తప్పులుంటే చిన్నగా నచ్చ చెప్పటానికి ప్రయత్నించేవారం నేనూ ,సమీరా.
ఇంత ఆరోగ్యకరమైన వాతావరణంలో పెరిగిన వాసు ఇలా ఎందుకయ్యాడు? మళ్ళీ మామూలు మనిష వుతాడా? అంతా అగమ్యగోచరంగా వుంది.కళ్ళు తెరిచి చూశాను సమీరవైపు.
ఎప్పటినుంచీ చూస్తూందో తెలీదు,సమీర నావైపే చూస్తూంది."నిద్ర రాలేదా?" ఇద్దరి నోటినుంచీ ఒకే ప్రశ్న వచ్చింది.ఇద్దరికీ తెలుసు నిద్రరాదని.
"సమీరా రాత్రి వాసు అలాప్రవర్తిస్తుంటేనీకు భయం వేయలేదా?అంతమంది నర్సులే పట్టుకోలేకపోయారు.ఒక్కదానివి.ఎలాపట్టుకోగలిగావు"
"నిద్రలోనేలేచి కేకలు మొదలు పెట్టాడు.కళ్ళుఎర్రగా అగ్నిగోళాల్లా వున్నాయి.మంచినీరుయిచ్చాను. నాముఖంమీద విసిరికొట్టాడు.చేతికందినవన్నీ నాపై విసిరేయటం మొదలుపెట్టాడు.ఏంచేయాలో తోచక మీ ఫ్రెండు కు ఫోన్ చేశాను.అతను వచ్చి ఎలాగో వాసును పట్టుకొని ఆటొలో హాస్పిటలుకు తీసికెళ్ళాడు.వెనుకే మరో ఆటోలో నేను వెళ్ళాను.అక్కడి నించీ మీకు ఫోను చేశాము."ఆమె చెప్తూంది పైకప్పుకేసి చూస్తూ.
కాటుక కళ్ళు తడిసి ముద్దయ్యి ఇంకాపెద్దవిగా కన్పిస్తున్నాయి.పసి పిల్లవాడు పాఠంఅప్పగిస్తున్నంత శ్రధ్ధగా చెప్తూందామె. ఏదో అడగబోయాను. ఇంతలోఫోను మ్రోగింది.టైం పన్నెండయ్యింది.
పరుగెత్తికెళ్ళి రిసీవర్ ఎత్తాను.సమీర నావెనుకేవచ్చి నిల్చుంది.హాస్పిటలునించీ.వాసూలేచి మళ్ళీగొడవ మొదలు పెట్టాడట.ఇంటికి తాళంవేసి ఇద్దరం బయలుదేరాం.

************ ****************** *************
మేము హాస్పిటలుకు చేరేసరిరికి రాజశేఖర్ వచ్చివున్నాడు.వెలుపలేమమ్మల్ను కలిశాడు.ప్రస్తుతం సమీర వాసుకు కన్పించటం మంచిది కాదనీ, నన్ను మాత్రమే వెళ్ళి చూడమనీ చెప్పాడు.నేను లోనికెళ్ళి వాసును చూసి నిర్ఘాంతపోయాను.వాసును ఇద్దరు నర్సులు చెరొకరెక్కా పుచ్చుకొని ఉన్నారు.వాసు గుడ్లు పైకెత్తి సీలింగ్ ఫాన్ వైపు చూస్తున్నాడు.నేను కొంచెం దగ్గరకు వెళ్ళాను."వాసూ" పిలిచాను.నావైపుకూడాచూడ లేదు.మళ్ళీపిలిచాను "వాసూ".-లాభంలేదు. వాడి చూపులే మారిపోయాయి.నన్ను గుర్తుపట్టలేదు.ఇంకొంచెందగ్గరకెళ్ళి భుజం పై తట్టాను.--అంతే! చివుక్కున తలతిప్పి నా వైపు చూశాడు.గుడ్లు ఎర్రగా వున్నాయి.నాపై ఎక్కువసేపు చూపు నిలపలేదు. అరుపులూ,కేకలూ మొదలు పెట్టాడు.ఆ ఇద్దరికీ వాసును పట్టుకోవటం కష్టమై పోయింది.డాక్టర్ వచ్చాడు. వాసుకు మళ్ళీ మత్తు ఇవ్వబడింది.డాక్టరు వెనుకే అతని రూములోకి వెళ్ళాను నేను."వాసు కేసును పూర్తిగా స్టడీ చేశాను. మీరిచ్చిన వివరాలను బట్టిచూస్తే అతనికి పిచ్చి ఉన్నట్టుండి ఒక్క రోజులో వచ్చిందికాదు.క్రమ క్రమంగా అతని మనసు బలహీనమౌతూ వచ్చింది.ఎవ్వరికీచెప్పుకోలేని ఏదో సంఘటన అతని మనసుపై సమ్మెట పోటులా పదేపదే తగలటం అతని ప్రస్తుత పరిస్తితికి కారణం కావచ్చు.అతన్ని భాదించిన విషయమేదో ముందు తెలుసుకోవాలి.రేపు వాసును ట్రాన్స్ లోకి తీసికెళ్ళి అతని మనసు లోని నిఘూడమైన విషయాలు బయటకు లాగుదాం.ఆ తర్వాత అతను తప్పక మామూలు మనిషౌతాడు". చెప్పి ముగించాడు డాక్టర్.ఆలోచిస్తున్నాను నేను .వాసు ను అంతగా భాదించిన విషయమేమిటో అర్ధంగావటం లేదు.ఆలోచిస్తూ వెలుపలికి వచ్చాను నేను.సమీర ఒకప్రక్కా ,రాజశేఖరం మరోప్రక్కా నిల్చుని ఎదురు చూస్తున్నారు,నాకోసం. "ఎలా వుందండీ, వాసుకి?" "మళ్ళీ మత్తు ఇంజక్షనిచ్చారు.ఈ లోగా ఇంటికి ఒకసారి వెళ్ళివద్దాం."హాస్పిటలుకు రెండు వీధులవతలే ఇల్లు.తను కొంచెంశేపు అక్కడేఉండి తర్వాత వస్తానంది. రాజశేఖర్ ప్రొద్దున్నే వస్తానని చెప్పి వెళ్ళి పోయాడు.
నేనింటికి బయలు దేరాను.అప్పుడు సమయం, రాత్రి రెండయ్యింది.
ఎంత ప్రయత్నించినా నిద్ర రావటం లేదు.ఏమీ తోచక వాసూ చదువుకునే గదిలోకెళ్ళాను.షెల్ఫులోని పుస్తకాలన్నీ చిందరవందరగా పడివున్నాయి.కుర్చీ లాక్కుని కూర్చుని ఒక్కోనోట్సూ చేతిలోకి తీసుకుని చూడసాగాను.నోట్సులనిండాపిచ్చిగీతలు.ఆగీతల్లోఅర్ధాలు వెతకటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.ఆ పిచ్చి గీతల మధ్యలో అక్కడక్కడా ఉన్నవంకర టింకర అక్షరాలు నన్నకర్షించాయి.కుదుర్చుకుని చదవటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.ఒక నోట్సులోఅనేక పిచ్చిగీతల మధ్య గజి బిజి గా ఉన్న అక్షరాలను అతిప్రయత్నం మీద చదవగలిగాను. ’ రాజశేఖర్ ’ శేఖర్ పేరెందుకు రాశాడు వాసు.వీరిద్దరికీ పెద్ద పరిచయంకూడాలేదే.అనుకొంటూ అత్రంగా ఇంకొక పేజీ తిప్పాను. ;సమీర’ ఆశ్చ్ర్యపోయాను. అమ్మ పేరును రాశాడేమిటి? ఇంకొన్ని పేజీలు తిరగేశాను. ’నాన్న--’
ఆనోట్సులో మరేగీతలూలేవు. మరోనోట్సు తీసికొన్నాను.
ఒక పేజీలో --------రాజశేఖర్-సమీర
మరోపేజీలో---------నాన్న---ఎలా---
ఇంకోపేజీలో---------రాత్రి---
పరిశీలనగా చూస్తేతప్ప ఈఅక్షరాలు ఒక పట్టాన బయట పడవు.అక్షరాలు కుదుర్చుకొన్నాను. భావమే భోదపడటంలేదు. బయట ఆటో ఆగింది.సమీరదిగి నేరుగా తన రూములోకెల్లిపోయింది.కిటీకీలోంచీ తోటలోకి చూస్తూ ఆలోచిస్తున్నాను.బయట వర్శం మొదులయ్యింది.
మబ్బులు విడిపోతున్నాయి. ఇప్పుడిప్పుడె భావం ప్రస్ఫుటమౌతూంది.ఎక్కడో తొలికోడి కూశింది. లైటు వెల్తురులో తోట అస్పష్టంగా కన్పిస్తూంది.నా ఆలోచనలు ఒక ఆఆకృతిదాలుస్తున్నాయ్. తోట లో ఏదో అలికిడయ్యింది.పడకగదివైపు నడిచాను.సమీర ప్రశాంతంగా నిద్ర పోతూంది.హాలులోకెళ్ళి ఫోనుప్రక్కన సోఫాలో కూలబడ్డాను.కళ్ళు మం డి పోతున్నయ్.హ్రుదయం మరిగి పోతూంది. ’రాజశేఖర్-సమీర --రాత్రి--నాన్న ఎలా--’ సమన్వయం కుదిరింది.భావం భోదపడింది.ఫోన్ వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాను.
తెల్లవారిపోయింది. ఫోన్ మ్రోగలేదు. పడ్గ్గదిలోకివెళ్ళి చూశాను. సమీర యింకానిద్రలేవలేదు. కిటీకీలోంచీ తోటలోకిచూస్తూ నిల్చున్నాను.ఏదో తళుక్కున మెరిశింది.వెళ్ళి చూశాను. స్లీపింగ్ పిల్ల్స్ బాటిల్.ఖాళీగా ఉంది. రూములోకి పరుగెత్తాను.సమీర ముక్కువద్ద చెయ్యి పెట్టి చూశాను. ఇంకా ప్రాణ ముంది. దిండు కిందనుంచి సగం కన్పిస్తున్న కాగితం మీదపడింది నా దృష్టి.ఉత్తరం .ఇప్పిడు చదివేసమయం లేదు.జేబులోకుక్కుకొని సమీరను చేతులలోకి తీసికొని హాస్పిటలుకు పరుగెత్తాను.’డోసు బాగా యెక్కువయ్యింది,ప్రయత్నిస్తా’మన్నారు డాక్టర్లు.
బయట బెంచీ మిద కూర్చుని ఉత్తరం బయటకు తీశాను. ’క్షమించండి. వాసు ప్రస్తుత పరిస్తితికి పూర్తిగా భాద్యత నాదే.నాప్రవర్తనే వాడిని పిచ్చివాడిని చేశింది.మీరు రాజశేఖర్ నాకు పరిచయంచేసిన దురదృష్ట క్షణాన్నే నాజీవితంమీకు తెలియని మలుపు తిరిగింది.మీరు క్యాంపుకెళ్ళినప్పుడు అతను తరచూ వచ్చేవాడు.మీకు అన్యాయంచేస్తున్నాననే భావం నా అంతరాత్మను కృంగదీస్తున్నా అతని ఆకర్షణ నించీ బయట బడ లేక పోయాను.ఓరోజు వాసు స్కూలునించీవచ్చేసరికి నేను శేఖర్ చేతుల్లో ఉన్నాను. ఆరోజే వాసుకు చెప్పాను, శేఖర్ యిక్కడకు వస్తున్నవిషయం నాన్నకు చెప్ప్వద్దనీ అలాచెప్తే చాలా సమశ్యలొస్తాయనీను.నన్ను క్షమించండి,వాడికి మీరంటే ప్రాణం.నేను సరిగ్గా వాడి ఆబలహీనతను సొమ్ము చేసుకొన్నాను.మీతో చెప్తే మీ ప్రాణాలకు ప్రమాదమని చెప్పాను.మాచేష్టలు వాసు హ్రుదయంపై,ఇంతబలంగా పని చేస్తున్నాయని గ్రహించలేకపోయాను.
వాసును హాస్పిటలులో చేర్చినరోజున నేను ఫోను చేస్తే అతను రాలేదు.ఆసమయంలో అతను ఇక్కడే ఉన్నాడు. కన్నకొడుకు పతనానికి కారణ మయ్యాను.నమ్మిన మీకు ద్రోహం చేశాను. నేను బ్రతుకును కొనసాగించటానికి అనర్హురాలిని. ’
డాక్టర్ బయటకు వచ్చి ’యువార్ లకీ సర్ షి ఈజ్ అవుటాఫ్ డేంజర్’ అని చెప్పాడు.చిన్నగానవ్వుకొన్నాను.నాబిడ్డలు ఎంతో ఆరోగ్యకరమైన వాతావరణంలో పెరుగుతున్నారనుకొన్నాను.జరిగిండేమిటి?
ఇంటికి వచ్చాను.శేఖర్ కు ఫోన్ చేశాను. "సమీర నిద్రమాత్రలు మ్రింగింది.ప్రమాదంలేదు.హాస్పిటల్లో ఉంది. చూసుకో.జ్యోతిని తెచ్చి వదిలి పెట్టు." నామాటలు పొడి గాఉన్నాయి.నాకంఠంలో ఏవిధమైన ఉద్వేగమూ లేకుండా ఎలా మాటాడ గలిగాను-ప్రియ స్నేహితుడితో!
మరో అరఘంటలో వెలుపల బైకు ఆగిన చప్పుడయ్యింది.జ్యోతి నడిచి వస్తూంది. దూరమౌతున్న బైకు చప్పుడు వింటున్నాను నేను-------






ఠ్

22, జులై 2009, బుధవారం

నాకూ వ్రాయాలని ఉంది



నాకూవ్రాయాలనిఉంది
ఆత్రేయగారి ఆలోచనలతో
పద్మార్పితగారి పదగుంభనముతో
రాధికగారి రాగసుధచినుకులతో
పరిమళం గారి సుమధుర గుబాళింపులతో
నాకూకవిత రాయాలనిఉంది.!
ఉష గారి అదృశ్యమైన బ్లాగుఅందాలలా
నేస్తం గారి నెయ్యం ,తాడేపల్లి కయ్యం
సృజనగారి ఆషాడమాసంలా
మురళి గారి నెమలికన్నంత అందంగా
కొత్తపాళీ కబుర్లంత తియ్యగా
మధుర వాణి గారి చిత్రమంతస్వచ్చంగా
నాకూ కవిత రాయాలనుంది!

17, జులై 2009, శుక్రవారం

మాటాడు కొందాం రా !




మనదేశ ప్రధానీ,పాకిస్తాను ప్రధానీ అప్పుడప్పుడూ మాటాడు కొంటూంటారు.ఈమాటలపేరు చర్చలు.అన్ని పత్రికలూ హెడ్ లైన్స్ ఇదే వార్త.
పత్రికలకు రెండు రోజులు న్యూసుకు ఢోకా లేదు.ప్రజలందరి ఉత్కంఠను జాగ్రుతం చేస్తాయి. తంతు ఈరోజుది కాదు.ఇప్పటికి ముప్పై ఏళ్లనుంచీ జరుగుతున్నదే.వెనక్కు తిరిగి చూసుకొంటే మాటల(చర్చల)వల్ల ఒరిగిందేమీ కన్పించదు.బహుశా వారిద్దరూ ఇలా మటాడు కొంటారేమో!
.ప్ర(మనప్రధాని) పా.ప్ర(పాకిస్తాన్ ప్రధాని)

.ప్ర. హల్లో!బాగున్నరా?
పా.ప్ర బాగున్నానండీ.మీరెలాగున్నారు.మీదేశమెలాగుంది?
.ప్ర. అంతా బాగుందండీ.ఏమిటీ?మీగొంతు కొంచం భారంగా ఉందీ.ఆరోగ్యం బాగాలేదా?
పా.ప్ర. కొంచెం జలుబు చేసిందండీ.ఇంకేం లేదు.చెప్పండి .ఏమిటి విశేషాలు?
.ప్ర . ఏంలేదు .చాలారోజులైందికదా,పలకరించివెళ్దామని.
పా.ప్ర. నాక్కూడా ఎవరైనా వచ్చి మాటాడితే బాగుండు ననిపిస్తూండింది.తెగ బోరుగా ఉందనుకోండి.
.ప్ర .నాక్కూడా విసుగ్గా ఉందం డీ.దీనికి తోడు మాదేశంలో ఈమద్య టెర్రరిజం ఎక్కువయ్యింది.
పా.ప్ర. ఆగొడవలన్నీ ఇక్కడ కూడా తేకు బాబూ.అసలే తలనొప్పిగా ఉంది.
.ప్ర. నాకు మటుకూ తేవాలని సరదానా? అటుచూడండి.......(మూలనున్న టీవీ వైపు చూపాడు.అది భారతదేశపు చానల్ లో న్యూసు
"ఇండియా కూ పాకిస్తానుకు మద్య ముమ్మరంగా చర్చలు సాగుతున్నాయి.కాష్మీరు, ఉగ్రవాదం ఈచర్చల్లో ముఖ్యంగా చోటు చేసు కొంటాయని
భావిస్తున్నారు" )
పా.ప్ర .అదిసరే, ఇంతకీ మీ పాప ఏంచేస్తూంది?చదువు పూర్తి చేసిందా?
.ప్ర. మొన్ననె పూర్తయ్యింది.తను కూడా రాజకీయాల్లోకి రావాలనుంది.
పా.ప్ర. ఇంకేం.కాబోయేప్రధాని అన్నమాట.మావాడికే చదువబ్బలేదు.మొన్ననే టెర్రరిస్టు ట్రైనింగు పూ ర్తి చేసుకొని బయటకు వచ్చాడు.ఏదేశానికి పంపాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను.టెర్రరిస్టులు పట్టుబడ్దా క్షేమంగా ఉండగలిగే దేశం ఏదా అని చూస్తున్నాను.(.ప్ర.వైపు అదోలా చూస్తూ)
.ప్ర. ఈసారి వర్షాలే లేవు గదా? ఇంతకు ముందెప్పుడూఇలా లేదు.
పా.ప్ర. ఇప్పుడిప్పుడే మొదలయ్యాయి.అన్నట్టు కంబక్త్ ఇష్క్ సినిమా చూశారా!చాలాబాగుందికదా?
.ప్ర . అవును.మాపాప చెప్పింది.కరీనా చాలా లవ్లీ గాఉందట గదా.చూడాలి.
పా.ప్ర .మీకోసం హై టీ అరేంజి చేశాను. లేద్దామా?
.ప్ర. ఓకే. ఓకే
రెందు దేశాల్లో జనాలు టీవీ లముందు గుమిగూడి ఆదుర్దాగా చూస్తున్నారు."ఇద్దరు ప్రధానులూ టీ కోసం చర్చలు కొంతసేపు నిలిపివేశారు.టీ తర్వాత చర్చలు మళ్ళీకొనసాగుతాయి"...న్యూస్ .......టీ తర్వాత
.ప్ర. టీ బాగుందండీ.ఏమి పొడి?
పా.ప్ర . మాకోసం ప్రత్యేకంగా చేయిస్తాము.మీరు వెళ్ళేప్పుడు ఒక ప్యాకెట్ తీసికెళ్ళండి.
.ప్ర .వద్దులెండి.ఎవరైనా చూస్తేబాగోదు.బయట ప్రెస్సు వాళ్ళు ప్రాణాలు తీ స్తారు.ఏంచెబుదాం?
పా.ప్ర . చర్చలు ఒక కొలిక్కి రాలేదనీ,మళ్ళీ కలుసుకొంటామనీ చెబ్దాం.
.ప్ర. భలే బాగుందే. అలాగే.......
ఇద్దరూ లేచారు. బయటకు రాబోతూ ఆగాడు పా.ప్ర
పా.ప్ర. అన్నట్టు..మాదేశం వాడు పేరేందీ .. కసబ్ అనుకొంటా మీరు జైల్లో పెట్టారట గదా.అతన్ని విడిపిస్తే బాగుంటుంది
మీరు బాగా చూసుకోరని కాదూ! అయినా ఇక్కడకు పంపితే బాగుంటుంది.
.ప్ర. అలాగే!అదేం భాగ్యం. ఇద్దరూనిష్క్రమించారు.

త్వరలో మళ్ళీ చర్చలు. రెండు దేశాల మధ్య సమశ్యలు పరిష్కారం అయ్యే సూచనలు......పత్రికల్లో హెడ్ లైన్స్

2, జులై 2009, గురువారం

యువ తరం


ఇది ఈ నాటి యువతరం
పట్టింది దీనికి గ్రహచారం !

వ్యక్తిత్వాన్నిఅమ్ముకొని ,
విలువలను చంపు కొని ,
యాచన తో జేబులు నింపుకొని
కుంటుకుంటూ నడుస్తూంది

ఇది ఈ నాటి యువ తరం
పట్టింది దీనికి గ్రహ చారం!

అదుగో ,కట్నం తో భర్తను కొని
విధి లేక అతని చేయి పట్టుకొని
అతని ప్రక్కనే నడుస్తున్నది
విధి వంచిత ఆ చెల్లి!

ఆలోచన లేదు,ఆవేశం తప్ప
సిద్ధాంతాలు లేవు ,చిల్లర బుద్ధులు తప్ప
ఆశయానికి అర్ధం తెలీదు
ఆశలకు మాత్రం లోటులేదు
ఇది ఈ నాటి యువతరం
పట్టింది దీనికి గ్రహచారం!

బాధ పడుతూ కొంటారు భర్తల్ని
ఈరోజు అమ్మాయిలూ
డబ్బు పోతు న్నందుకు కాదు బాధ
ఎవ్వరికి అర్ధం కానిదీ వ్యధ !

ఈరోజు డబ్బు పెట్టి ఒక వస్తువు కొంటాం
రేపు లాభానికి దాన్ని అమ్మివేస్తాం!
లక్షలు కుమ్మరించి కొన్న భర్తను
అమ్ముకొనే అధికారం లేదు ఆమెకు,
ఖస్సు మంటుంది సమాజం,
బుస్సు మంటుంది భర్త కోపం ,
ఉసూరు మంటుంది ఆమె ప్రాణం !

కొంత డబ్బు పెట్టి ఒక ఎద్దును కొంటాం
వాకిటిలో కట్టేసి గడ్డి వేసి నీరు పెడతాం!
చెప్పినపని చేస్తుంది ఆ ఎద్దు,
వృధాగా పోదు దానికి పెట్టిన డబ్బు!

లక్షలు క్రుమ్మరించి భర్తను కొన్నది ఆమె ,
అయినా ఆమెకు అతడే అధికారి!
చెప్పిన పని చేయడు అతడు,
పైగా పురమాయిస్తాడు పనులను.
కూడదను కొంటునే పోల్చుకొంది ఆమె,
ఆ యెద్దునూ,ఈ భర్తనూ
ఈ భర్త కంటే ఆ ఎద్దు నయం కదా!
ష్ష్!అయినా ఆ మాట అనకూడదు గదా!

చిల్లర కోర్కెలు కోరుతున్న చిల్లర భర్తను
చికాకుగా చూస్తుంది ఆమె!
శపిస్తుంది ఈ మగ జాతిని
ఎ పశువులు గానో మారిపొమ్మని !

చదువు పెరిగితే సంస్కారం పెరగాలి,
సంస్కారం తో బాటు హృదయం ఎదగాలి,
ఎదిగిన హృదయం ఆలోచించ గలగాలి
అదీ చదువు లోని పరమార్ధం!

కానీ ,

చడువునుబట్టి కట్నం పెరుగుతుంది ,
యువకుల బుద్ధి మందగిస్తుంది .
అమ్ముడు పోతారు ఆడువారికి,
అభిమానం అడ్డు రాదు వీరికి !

అందమైన ఓ చెలీ
అందుకో నాచేయి
కట్టు బట్ట లతో బయలు దేరి రా
కట్టుకొందాము ఓ పొదరిల్లు
ఆ గృహసీమ కు నీవే రాణివి
ఇక పై నా జీవిత భాగ స్వామివి !
అనగలిగిన యువకుని స్త్రీ ప్రేమిస్తుంది,
అతని గుండెలపై సేద తీర్చు కొంటుంది
అతడే నిజమైన భర్త,
మగ జాతికి మణిపూస!








17, జూన్ 2009, బుధవారం

మధుర భావం


చల్లని వెన్నెల రేతిరి
మెత్తని మావి చిగురుల పక్క పయిన
పవ్వలించాను నేను ఇహము మరచి
కోయిల కూత వినిపించింది
కుహు కుహూ కుహూ మని !

భరించలేని ఒంటరి తనము
ఎర్రని నా కన్నులలో తెల్లని వెన్నెల
అనిపించింది నా మనసుకు
ఎలా ఎలా ఎలా అని!

మెత్తని మధుర హస్తము
మూసింది నా రెండు కన్నులను
మత్తుగా తొలగించాను చేతులను
హత్తు కొన్నాను నా గుండెలపై
గుండెల లోపల వొకటే లయ
చెలి చెలీ చెలీ అని!

ఎర్రని మెత్తని అధరాలను
ఆశగాచూస్తున్న నన్ను
ఆగమన్నట్లు చూసింది
ఆపైన నవ్వింది
గల గల గల మని!

జ్యోత్స్నాభిసారిక నా చెలి
పవ్వలించింది నా గుండెలపైనమరి
పరవశించి అనుకొన్నది నా మనసు
నిలిచిపో గూడదా సుఖం
ఇలా ఇలా ఇలా అని!

ఎంతో సేపు గడువలేదు
కొంత సేపైనా నిలువలేదు
దిగ్గున లేచింది నాపైనుండి
మొగ్గై పోయింది వొక్క క్షణం
దగ్గుత్తికతో పిలిచాను
చెలి చెలీ చెలీ అని!

నల్లని కన్నులు పైకెత్తి
వోరగంట నన్ను చూసి
కదిలించింది కను రెప్పలను
తప టప టప మని!

కూడని పనులను చేసానా
రాగూదని తలపులు వచ్చాయా
భావ గర్భితము నా మనసు
రాగ రంజితము నీ సొగసు
ఎందుకు విడదిసావు కౌగిలి
ఊరక వుండనివ్వదు నన్ను జాబిలి!

ఎర్రని పెదవులు కదిలించి
తెల్లని నవ్వును నవ్వింది
మల్లె పూవులు తురిమిందేమో
మత్తెక్కించింది నన్నాప్రక్రుతి !

రయమున నాపై వంగింది
పెదవులు నాలుగు కలిపింది,
వడిగాలేచి వెళ్ళింది
చెంగు చెంగు చెంగు మని!

వెళ్లి పోయింది నా చెలి
మబ్బులు కమ్మిన ఆకాశంలో
తటిల్లున మెరసిన మెరపు తీగెలా
వెళ్తూ వెళ్తూ చెప్పింది
"రేపు","రేపు","రేపు" అని!

రేయి గడిచి పోయింది
బాధ మిగిలి పోయింది
నిదుర లేని నా కనులు
దాల్చినాయి అరుణిమను!!!
























12, జూన్ 2009, శుక్రవారం

క్షమించు ప్రియా-2



ఉహల పల్లకిలో ఊరేగుతూ
ఆశల లోకంలో విహరిస్తూ,
ఆర్తిగా నీకోసం ఎదురుచూస్తూ ,
ఒళ్లంతా కళ్లు చేసుకొని
మనసంతా నిన్నే నింపుకొని,
వాకిలిలో నిల్చుని,నిల్చుని,
విసిగివేసారి,నీపై అలిగి,
అర్థరాత్రి అలిసి ఇల్లుచేరిన నిన్ను
ఎన్నిమాటలన్నానని?
ఈదుర్భర మౌనాన్ని విడనాడి
నన్ను క్షమించు ప్రియా!

7, జూన్ 2009, ఆదివారం

క్షమించు ప్రియా! 1



గుండెలనిండా తొణికిస లాడేప్రేమను
నాపై కుమ్మరించేందుకు సన్నధ్ధుడవై
సంధ్యవేళ రొప్పుకొంటూ రోజుకొంటూ
తలవాకిటి తలుపు తడితే,
బెత్తెడు మల్లెలు తేలేదని నీపై అలిగి
ఖండికనై నీపాలిటి చండికనై,
నీమనసు తూట్లు పొడిచినందుకు
నన్ను క్షమించు ప్రియా!

3, జూన్ 2009, బుధవారం

న్యాయ స్థానాలు


భారత దేశం లో కోర్టులు
ఆపేస్తాయి పేదల హార్టులు!
ఏళ్ళు గడిచినా దొరకదు న్యాయం
వాదనల్లో పస శూన్యం!
రోజులుతరబడి కోర్టులుమూత
పేరుకు పోతున్నకేసుల మోత!
రాజకీయ కేసులంటే ఆరునెలల్లో తీర్పు
సివిలు కేసు వేశావో కావాలి నీకు ఓర్పు !
పెన్షను కోసం కోర్టుకు వెళ్ళిన ఉద్యోగికి
కాటిమీదకు చేరుతాయి కాగితాలు!
స్కూళ్ళతో పాటు కోర్టులకు సెలవులిక్కడ
మూతబడ్డ కోర్టుల్లో చిల్లి బడ్డ జేబుల్తో
పిచ్చివాళ్ళ వలె న్యాయం కోసం ప్రజల వెదుకులాట,!
కళ్ళకు గంతలు కట్టుకొన్న ధర్మదేవత ,
నోటికి టేపులు వేసుకొన్న జడ్జీలు.
పీక్కుతింటున్న లాయర్లు,
అయోమయంలో జనాలు !
ఇదీ ఈ దేశంలో న్యాయవ్యవస్థ!

22, మే 2009, శుక్రవారం

కన్నీటి తో కాసులు.......



కన్నీటి తో కాసులు సంపాదిం చటమెలాగో మీ కెవరి కన్నా తెలుసా !
తెలీకపోతే డబ్బు సంపాదనలో మీరు చాలా వెనుక పడి ఉన్నట్లే .
ఎలాగో తెలుసుకొందాం నాతో రండి!ముక్కున వేలేసుకోవటానికి సిద్దం కండి!
ఇక వెళ్దామా ...ఒన్,టూ,త్రీ ......
ఎవరికై నా ఓటమి ఎదురైనప్పుడు మనసు పాడవుతుంది .ఎవ్వరినీ చూడాలని పించదు.
ఒంటరిగా ఉండాలని అన్పిస్తుం ది.కనీసం కొద్ది రోజు లు స్నేహితులుకు కూడాదూరంగా ఉండాలని కోరుకొంటాము.
ఇది సహజం. పెద్దలకైనా,పిల్లలకైనా!
ఎలక్షన్ రిసల్టు లు వచ్చిన తర్వాత కెసిఆర్ ,ముహం చాటేయడానికీ,అల్లు అరవింద్ అడ్రసు లేకపోవటానికి
ఇదే కారణం.క్రికెట్ లో ఓడిన జట్టు కెమరాకు ముఖం చాటేస్తుంది.వాళ్ళను తప్పుపట్టలేం. ఇది మానవ సహజం.
పెద్దవాళ్ళకే ఇలా ఉంటే ఇక పిల్లల సంగతేమిటి?ఎంత డిప్రెషనుకు లోనవు తారు?
కొన్ని చానల్సు లో పిల్లలకు పాటల పోటీలు నిర్వహిస్తున్నారు.మంచిదే.
ఆ పోటీలోఓడిపో యిన పిల్లలు కన్నీరు మున్నీరుగా ఏడుస్తారు.
ఆక్షణాలు చానల్ స్వంత దారులకు ఎంతో విలువైనవి.కాసులు రాల్చేవి.
కెమరా లన్నీ జూం అవుతాయి,ఏడ్చే పిల్లల ముఖం మీదికి .
గెలిచిన వాళ్లు మనకు కనిపిం చరు.పాపం!ఎందుకు గెలిచామా అని ఓ మూలన నిల్చుం టారు.
వారుకాదు మనకు కావలసింది.వారి కళ్ళల్లో మెరిసే మెరుపు ఎవరికి కావాలి?
ఓడిన వారి కళ్ళల్లో నీరు మనకు ముఖ్యం.ఎంత ఎక్కి ఎక్కి ఏడుస్తున్నారు,ఎంతకన్నీరుకారుస్తున్నారు?
ఏ యాంగిల్ లో నుంచి ఎక్కువ కన్నీరు చూపించవచ్చు ,అది ముఖ్యం.
కేమరాలన్ని ఏడ్చే పిల్లల ముఖం మీదే !ఎంత శాడిజం!
స్కూలు పరీక్షలో ఫెయిలయి తే ఆత్మ హత్యల దాకా పోయే సున్నిత మనస్కులు పిల్లలు.
వారి పరాజయాన్ని సొమ్ము చేసుకోవాలను కొనే వాళ్ళను ఏమనాలి?
మనకు కడుపులో దేవినట్టు ఉంటుంది.నిజమే.నాకనిపిస్తుంది.ఈ పోటీలన్నీ ఓడేవారి కోసమేనేమోనని .
ఏరి! గెలిచిన వారెక్కడ?ఇదంతా చదువు తుం టే మీకు కడుపు లో ఎలాగో ఉందా?
అయినా సరే!కన్నీటి తో కాసులు సంపాదిం చట మెలాగొ తెలిసిందిగా ! అంతే చాలు!!!!

కొసమెరుపు .....
అడ్వర్ టైస్మెంట్...’వచ్చేవారం ఎవరు ఎలిమినేట్ అవుతారో (ఎంతకన్నీరు కారుస్తారో)తప్పక చూడండి
లేత కన్నీరు రుచి మరిగిన మనం అన్ని రోజులు ఎలా వేచియుండడం?

20, మే 2009, బుధవారం

కసబ్ నవ్వాడు


కసబ్ నవ్వాడు.
'ఎక్కడిదీ లత్తకోరు జ్ఞానమని'
ప్రపంచం లో మరే సమస్యా లేనట్లు
మనం బుర్ర బద్దలు కొట్టు కొంటుంటే
నత్త నడక నడుస్తున్న మన న్యాయ వ్యవస్థను చూసి
కసబ్ నవ్వాడు!
రాజీవ్ గాంధి పోయినప్పుడు మొదలై
ప్రభాకరన్ పోయినా తేలని కేసును చూసి
తీర్పులివ్వకుండా నిద్రలో జోగుతున్న జడ్జీలను చూసి,
న్యాయ వాదుల సమ్మెలతొ మూతలు పడుతున్న కోర్టులు చూసి,
మేడులు పడుతున్న కేసులు చూసి ,
తారుమారవుతున్న సాక్షులను చూసి,
కసబ్ నవ్వాడు!
తంతే బురెలబుట్టలో పడ్డట్టు
భారత దేశం లో పడ్డ తన అదృష్టం తలచుకొని ,
కసబ్ నవ్వాడు!
పట్టుబట్ట మొదట్లో చంపెయ్యమన్న తన ముర్ఖత్వాని తలచుకొని,
తన జీవితానికిక డోకా లేదని తెలుసుకొని,
కోపంతో ముద్దుగా మందలిస్తున్న జడ్జీలను చూసి
గారాం చేస్తూ , మారాం పొతూ ,
మళ్ళీ కసబ్ నవ్వాడు!

8, మే 2009, శుక్రవారం

నేనెందుకిలా -4


అంతే హాలంతా గందరగోళమైపోయింది.అందరూలేచి పరుగెత్తసాగారు.జనమంతా చెల్లచెదురై పోయారు.ఆతొక్కిసలాటలో ఏంజరుగుతోందోతెలీటం లేదు.ఎవరు ఎక్కడున్నారో అర్ధంకావటంలేదు.పులిపిచ్చిపట్టినట్టు నాలుగు మూలలకూ పరుగెడుతూంది.చిన్నపిల్లలు పెద్దవాళ్ళకాళ్ళక్రింద పడి నలిగిపోతున్నారు.సింధుజ నాన్నగారు సింధుజను ఎత్తుకొని బయటకు పరుగెట్టేశాడు.నేను నిశ్చల చేతిని గట్టిగా పట్టుకొన్నాను.మాప్రెండ్సందరినీ అలాగే ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకొమ్మని గట్టిగా అరిచి చెప్పాను.పులి అన్ని దిక్కులూతిరుగుతూ మావైపు దూసుకు రాసాగింది.అందరం పెద్దగా యేడుస్తున్నాం. జీవితంలో ఇధే ఆఖరు రోజేమో -నా మాటలు వినివీరంతా సర్కసుకు వచ్చారు.
నా ప్రాణాలు పోయినా ఫర్వాలేదు.వీరిని కాపాడాలి.నాలో వెర్రి ఆవేశం ప్రవేశించింది.అంతే! ఎటువంటిపరిస్తితుల్లోను చేతులు వదలవద్దనిఅరిచి చెప్పాను.వేగంగా ద్వారం వైపు పరుగెట్టాను.సర్కసు నిర్వాహకులందరూ వలలు పట్టుకొని రంగంలోకి దిగారు.పులిని పట్టటానికి ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు.మేము ఎలాగో బయట పడి పోయి టెంటుకు దూరంగా పరుగు లంకించుకొన్నాము


*** *** ***
ఆరోజు ఈవినింగ్ పేపర్లలో అంతా ఇదే న్యూసు.సర్కసు నిర్వాహకులను పోలీసులు అరెస్టు చేశారు.
అక్కడ జరిగిన తొక్కిసలాటలో ఇద్దరు పిల్లలు చనిపోయారు.వింత ఏమిటంటే పులి ఒక్కరిని కూడా చంపలేదు.మా వీధంతా ఒకటే గోలగా ఉంది.
నా ఫ్రెండ్స్ పేరెంట్సు వచ్చి నాకు థాంక్సు చెప్పారు.సింధుజ తండ్రి గారిని అందరూతిడుతున్నారు,చిన్నపిల్లలను వదిలేసి తనదారిన తాను పరిగెత్తి పోయినందుకు.అతను చేసింది తప్పో రైటో అప్పుడు నాకు తెలీలేదు.ఆతర్వాత ఆవిషయం నేనాలోచించలేదు.---
రెండవరోజు స్కూలులో అంతా ఇవే కబుర్లు. టీచర్సందరూ నన్నభినందించారు.సింధుజ మాత్రం దూరదూరంగా ఉంది, బహుశా వాళ్ళ నాన్న చేసిన పనికి సిగ్గు పడుతూందేమో! కానీమేము ముందే అనుకొన్నాము సింధుజదగ్గరఎవరూ విషయంఎత్తగుడదని .సాయంత్రం అందరూఇళ్ళకు వెళ్ళేముందు సింధుజ నాదగ్గరకు వచ్చింది.దానికళ్ళు బాగా వాచి వున్నాయి.ఎర్రగా మంకెన పూవుల్లాగా ఉన్నాయి."సారీ బృందా! మానాన్న అలా చేసి ఉండ కూడదు..." ఏడుపు తో దాని గొంతు పూడుకు పోయింది.
నేను దాని భుజాలు గట్టిగా పట్టుకొని నా కేసి హత్తుకొన్నాను. ఆహా! స్నేహబంధం ఎంత మధురమైనది.నా కళ్ళల్లోంచీజారిన కన్నీరు దాని భుజాలు తడిపేసింది.ఈసంఘటన మా అందరిమధ్యన ఉన్న స్నేహ భంధాన్ని ఇంకా పటిష్టంచేసింది.
ఒక ఆదివారం నిశ్చల నన్ను వారింటికి ఆహ్వానించింది.రోజంతా ఉండేట్టు రమ్మంది.ఇంకెవ్వరినీపిలవలేదు.
కానీ ఆదివారం నాజీవితగమనాన్ని మార్చివేస్తుందనీ,సాఫీగా సంతోషంగా సాగిపోతున్న నా జీవితంలో ఆలోచనా తరంగాలను రేపుతుందనీ,నిశ్చలను నా ప్రాణ సఖిని చేస్తుందనీ ఊహించలేకపోయాను.
అందుకే ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించాను..........
మిగిలిన భాగాలకోసం   ఇక్కడ  నొక్కండి 

నా కవితలు

  • నీవన్నది,నిజమైనది
  • నీ వున్నావని

నా బ్లాగు జాబితా

  • - ఎవరో నా ముక్కు దగ్గర వేలు పెట్టి చూశారు."ఇంకా ఊపిరి ఉంది" అని చెప్తున్నారు. వీళ్ళంతానా చావు కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.నన్ను త్వరగా రధం మీదకు ఎక్కించాలి. ఎవరో ...
    9 సంవత్సరాల క్రితం

నా గురించి

CHENNAI, TAMILNADU, India
జీవితంలో కష్టసుఖాల బరువు తెలుసు. ప్రేమానురాగాల మాధుర్యం తెలుసు. స్నేహవీచికలపులకింతలు అనుభవైకవేద్యం ఇక తెలియవలసిందెల్లా ఒకటే నా బ్లాగు మిత్రుల మనసు!